Η ομαδική εργασία δεν είναι απλώς μια συνάντηση πολλών ανθρώπων στον ίδιο χώρο. Είναι ένα ζωντανό πεδίο σχέσεων, μέσα στο οποίο κάθε μέλος συμμετέχει ως ξεχωριστό πρόσωπο και ταυτόχρονα ως μέρος μιας ομάδας.

​

Εδώ δεν μας ενδιαφέρει μόνο το ερώτημα:

​

«Τι μου συμβαίνει;» αλλά και:

«Τι συμβαίνει μεταξύ μας;»

Πώς πλησιάζω τους άλλους;

Πότε απομακρύνομαι;

Πώς διεκδικώ;

Πότε σιωπώ;

Πώς βάζω ένα όριο;

Πώς επηρεάζομαι από τους άλλους και πώς τους επηρεάζω;

​

Η ομάδα ως καθρέφτης

Στην ομάδα, οι τρόποι με τους οποίους σχετιζόμαστε γίνονται συχνά περισσότερο ορατοί.

​

Όταν ένα μέλος μοιράζεται κάτι σημαντικό, οι υπόλοιποι μπορεί να συγκινηθούν, να ταυτιστούν, να διαφωνήσουν, να απομακρυνθούν ή να αντιδράσουν με διαφορετικούς τρόπους.

​

Οι αντιδράσεις αυτές μπορούν να προσφέρουν πολύτιμο υλικό διερεύνησης.

 

Το καθρέφτισμα δεν αποτελεί ετυμηγορία για το ποιος είναι ένας άνθρωπος.

 

Είναι μια διαφορετική οπτική:

 

Πώς σε βιώνει ο άλλος μέσα στη συγκεκριμένη σχέση;

 

Και τι αναγνωρίζεις εσύ μέσα από αυτή τη συνάντηση;

 

Έτσι μπορούν να γίνουν περισσότερο ορατοί επαναλαμβανόμενοι τρόποι σχέσης, ρόλοι που αναλαμβάνουμε, δυσκολίες στα όρια ή τρόποι με τους οποίους προστατευόμαστε όταν η επαφή γίνεται απαιτητική.

​

Ένας μικρόκοσμος της ζωής

​

Η ομάδα δημιουργεί κάτι που η ατομική συνάντηση δεν μπορεί να αναπαράγει με τον ίδιο τρόπο:

 

πολλές πραγματικές σχέσεις ταυτόχρονα…

 

Κάποιος μπορεί να παρατηρήσει ότι προσπαθεί πάντα να φροντίζει τους άλλους…

 

Ότι δυσκολεύεται να πάρει χώρο…

​

Ότι αποσύρεται όταν διαφωνεί…

 

Ότι αναζητά επιβεβαίωση…

 

Ότι θυμώνει όταν δεν ακούγεται…

 

Ή ότι φοβάται να φανεί όπως πραγματικά είναι…

 

Αυτά δεν αντιμετωπίζονται ως ετικέτες.

 

Γίνονται αφορμές για διερεύνηση μέσα σε μια πραγματική σχέση που συμβαίνει τώρα.

 

Το σώμα μέσα στην ομάδα

​

Η σχέση δεν εκφράζεται μόνο με λόγια.

​

Μπορεί να παρατηρήσουμε μια αλλαγή στην αναπνοή, ένα βλέμμα που απομακρύνεται, μια κίνηση προς κάποιον ή μια παρόρμηση να φύγουμε από την επαφή. Δεν χρειάζεται να δώσουμε σε αυτές τις σωματικές αντιδράσεις ένα προκαθορισμένο νόημα. Μπορούν απλώς να γίνουν μέρος της κοινής παρατήρησης:

​

Τι συμβαίνει σε εμένα όταν βρίσκομαι απέναντι στους άλλους;

 

Τι μπορεί να καλλιεργήσει η ομαδική εργασία

 

Η ομάδα μπορεί να δημιουργήσει ευκαιρίες για μεγαλύτερη επίγνωση του τρόπου με τον οποίο σχετιζόμαστε, για πιο άμεση επικοινωνία, για διερεύνηση των προσωπικών ορίων και για δοκιμή διαφορετικών τρόπων παρουσίας μέσα στη σχέση.

​

Μπορεί επίσης να συμβεί κάτι πολύ απλό αλλά σημαντικό:

 

να αναγνωρίσει κάποιος ότι μια εμπειρία που θεωρούσε αποκλειστικά δική του υπάρχει και σε άλλους ανθρώπους.

 

Η προσωπική εμπειρία συναντά τότε το κοινό ανθρώπινο βίωμα.

​

Η ομάδα γίνεται ένας μικρόκοσμος της ζωής: ένας χώρος όπου μπορούμε να παρατηρούμε όχι μόνο ποιοι είμαστε μόνοι μας, αλλά και ποιοι γινόμαστε όταν συναντάμε τους άλλους.